Hirokazu Kobayashi

11_H_KobayashiMistrz Kobayashi urodził się w Osace w 1929 r. Początkowo jako chłopiec trenował kendo, judo i karate. Uczniem Morihei Ueshiby był od 1946 r. aż do jego śmierci i towarzyszył mu we wszystkich podróżach po Japonii. W Japonii H. Kobayashi nauczał aikido w kilkunastu ośrodkach uniwersyteckich, głównie na południu kraju. Od swojego nauczyciela otrzymał stopień 8 Dan. Na łożu śmierci mistrz Ueshiba poprosił swego ucznia, by zajął się propagowaniem aikido także poza Japonią. Począwszy od roku 1977 Sensei Kobayashi, co roku prowadził cykl zgrupowań we Włoszech, Francji, Niemczech, Szwajcarii i Belgii. Najwybitniejszymi propagatorami idei aikido prezentowanej przez mistrza Kobayashi są G. Savegnago z Włoch i A. Cognard z Francji. Sensei Hirokazu Kobayashi zmarł w 1998 roku. Mistrz stale rozwijał koncepcję aikido, którą przejął od Ueshiby, a polegającą na stosowaniu krótkich, mocnych i wyjątkowo precyzyjnych ruchów. Koncepcja ta odpowiada oszczędnym ruchom wykonywanym przez osoby w podeszłym wieku. Kolejny wprowadzony element aikido to przewidywanie i wyprzedzanie ruchów przeciwnika, co można zaobserwować na filmach z Morihei Ueshibą zrobionych, kiedy mistrz był już w zaawansowanym wieku. Wprowadzenie ruchów meguri, czyli ciągłego poszukiwania równowagi między jin i jang, było rewolucyjną zmianą, wyraźnie różniąca jego sztukę od surowego aikido uprawianego przez wielu innych mistrzów. Kolejna zasada wprowadzona przez Mistrza brzmiała „itsumu manaka”, co znaczy „zawsze z centrum”. Wynika ona z filozofii Tao mówiącej, że wszystkie ruchy spiralne muszą wypływać ze wspólnego centrum. Ewolucja, z którą mamy do czynienia spowodowała, że reakcja tori jest znacznie szybsza, a każda technika wymaga wyjątkowej precyzji. Wprowadzenie ruchu spiralnego od samego początku wykonywania techniki, zmiana kierunku siły i jej zneutralizowanie to nie tylko aspekty czysto techniczne, ale również elementy decyduje o życiu lub śmierci.